পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৪৬৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


| কীৰ্তনঘোষা। তুমিসি পৰম তত্ত্ব জানি জ্ঞানীগণে। ছাড়ে পাপ তযু গুণ-শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তনে। আনন্দ-ব্ৰহ্মক যিটো জনে ভজে স্বামী। তাহাৰ মহিমা আৰ কি কহিবো আমি। ৪ মনুষ্য-শৰীৰ পায়া যিটো নগণ। নকৰে তোমাৰ যিটো শ্ৰৱণ-কীৰ্তন। বিফলে জনম গৈল ভৈল সৰ্বনাশ। জীৱস্ততে মৰা সিটো ভাথিৰ নিশ্বাস। ৫ শৰীৰৰ ছয় চক্ৰ চিত্তে যিটোজন। তাহাৰ গুচুৱা ভয় মৃত্যু নাৰায়ণ হৃদি-গত কৰি হৰি সম্প্ৰতি তোক। কৰোহো উপাসা আমি সৱে বেদ-জাক। ৬ আপুনি জিলা চৰাচৰ দেহা যত। : : সমস্তে ঐশ্বৰ্য্য-ভাৱে আছ সমস্তত। জীৱ-অংশে তুমি প্ৰৱেশিলা গাৱে গাৱে আৱে আমি তোমাক ভজোহো সৰ্বভাৱে। ৭। তোমাৰেসে অংশ আমি যত জীৱ-জাক। তোমাৰ মায়ায়ে প্ৰভু বান্ধিলে আমাক। দিয়ো উপদেশ ভজো তোমাৰ চৰণে। মায়াৰ বন্ধন ছিণ্ডে এণকীৰ্তনে॥৮,