পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৪০৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কাল ৯] তােৰ সৰ্বস্ব সৰে মােৰ। নিয়া মণি এড়া চিন্তা-ঘাের । শুনি সত্রাজিত ৰঙ্গ ভৈলা। মস্তক লৈয়া ঘৰে গৈলা ॥৭৪ অনন্তৰে জগতৰে নাহ। কৰি সত্যভামাক বিবাহ। ক্রীড়িলা আনন্দে নাৰায়ণ। যিটো শুনে স্যমন্ত-হৰণ। ৭৫ এড়ায় কলঙ্ক মহা পাপ। দুৰ যায় সংসাৰৰ তাপ । হােৱে সিদ্ধি মনৰ বাঞ্ছিত। জানি শুনা কৃষ্ণৰ চৰিত। ৭৬ কহে কৃষ্ণ-কিঙ্কৰ শঙ্কৰে। কীর্তন নেড়িবা একো নৰে। আত পৰে নাহিকে উপায়। বেদৰ এহিসে অভিপ্রায় ॥ ৭৭ মায়াময় পুল্ল দাৰ গেছ। কেতিক্ষণে পড়ে ইটো দেহ। আকু নেদেখিয় কিনাে অন্ধ। বিষয়ত তথাপি প্রবন্ধ ॥ ৭৮