পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩৬০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন ২ ] কতে সেনা লৈয়া কৃষ্ণে আটোপে। | সমুখে মাগধক ধাইলা কোপে॥ কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে শঙ্কৰে ভণে। বোলা হৰি হৰি সমস্ত জনে ১৪, ঘোষা। এ হৰি নাৰায়ণ মাধৱে গতি। কৃষ্ণৰ চৰণে মোৰ নহাতোক মতি। পদ। মাগধ ৰাজাৰ সেনা সাগৰ-সঙ্কাশ। সুখে বহি পায়া আছে পথতে প্ৰয়াস। কতো হাসে মাতে কতো আছে নিদ্ৰা পাৰি। হয় হস্তী ৰথ বান্ধি আছে সাৰি সাৰি। ১৫ নাহি যুদ্ধ-ঘৰা হয় হস্তীৰ পিঠিত।। নতু আনি জোড়ে ঘোড়া ৰথ-যুবলিত। শুধা হাতে বসিয়াছে যত ৰাজায়। সিবেলাত নতু হন্ত আদিত্য উদয়॥ ১৬ হেন উষা-সময়ত পাছে যদুৰায়। পশিলা সেনাৰ মাঝে নিন কোবাই। সিংহ-নাদ কৰি হৰি ধনুক টঙ্কাৰি।। বৰবিল দিব্য অস্ত্ৰচয়ক মুৰাৰি। ১৭