পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩৫৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন সাগৰু-সঙ্কাশ দেখি পয়াতি। ব্রাসতে কম্পিল হৃদয় আতি ॥ বুলিলা মাধৱে নিৰ্ভয়বাণী। কৰিলা আলাে জ্ঞাতিক আনি। ৪ কৃষ্ণৰ বাক্যে সৱে ভৈল সুস্থ। বৈকুণ্ঠৰপৰা নামিল ৰখ । আইল অস্ত্ৰচয় চক্ৰ, প্ৰমুখ্যে। কৃষ্ণক নমিলা আসি দাকে। ৫ পড়িল লাঙ্গল মুষল বাণ। কৰিলা দোভায়ে পাছে পয়াণ। থে চড়ি কৃষ্ণে বেগে বঝাইলা। শৰ কৰি শক্ত-সেনা ভঙ্গাইল ॥ ৬ কাটিলা ৰথ হন্তী-পতিচয় । শােণিতে নদী প্ৰৱহাইলা তয় । পৰম লীলায়ে শত্ৰু সংহৰি। ফুলি পাঞ্চজন্য উচ্চ কৰি ॥ ৭ পাছে বন খােৰ সমৰ কৰি। মাগধ-ৰাজাক জীৱন্তে ধৰি। মাৰিবাক চান্ত কোবাই সমূলি। বাধিলা কৃষ্ণে আৰু ৰাখা বুলি ॥৮