পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


co কার্বন-যােবা [২ ডাকিয়া পাৰে অৰক গালি। হা কৃষ্ণ বুলি কান্দে গােৱালী ॥ ৮ দেখিলা সৱে উদ্ধৱক পাছে। ৰূপে মনােহৰ জ্বলন্তে আছে । আজানুলম্বিত বাহু দুখান। নৰ পদ্ম যেন জ্বলে লোচন ॥ ৯ গাৱে পীত বস্ত্র কর্ণে কুণ্ডল। পদ্ম-সম শােতে মুখ-মণ্ডল। গলত জ্বলে নৱ পদ্ম-মালা। বিস্ময় লৈ যত গােপ-বালা। ১০ ইটো কোনজন কৃষ্ণৰ বেশ। জোনাে আনিয়াছে কৃষ্ণ-সন্দেশ। বিৰলে নিয়া উদ্ধৱক মাতি। যেটিয়া বসিলা সমাজ পাতি। ১১ জানিলাে তুমি মুখ্য হৰি-দাস। পঠাইলা পিতৃৰ মাতৃৰ পাশ মুনিৰাে দুস্ত্যজ বন্ধুৰ স্নেহ। জানাে আনি আছা কৃষ্ণ-সন্দেশ। ১২