পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ফীন ২৯] ইকাতি সিকাতি হােৱন্তে যাই। টানি নে কৃষ্ণে শ্রমে এড়াই। ৩৬৬ নপাৰে ধৰিবে সিটো কৃষ্ণক। যেন দামুৰিক টানে বালক। অনন্তৰে তাৰ লাঞ্জৰ এড়ি। ভৈলন্ত সম্মুখ হস্তীক হৰি।.৩৬৭ চাপৰ মাৰিয়া যান্ত লড়ে। খেদি নেয় হস্তী গােড়ত গােড়ে! লীলায়ে পড়িয়া উঠিলা হৰি। পড়িল বুলি হস্তী ক্ৰোধ কৰি ৩৬৮ পৃথিৱীত সিটো ভিৰিল দান্তে। গাৱৰ বল দিয়া সিটো ঝান্তে। নাহিকা কৃষ্ণ দেখি হস্তী কোপে। ধাইলেক কৃষ্ণক দুনাই আটোপে। ৩৬৯ উপৰে হাতিয়াৰে খুম্পি যাই। ধৰিলা গুণ্ডত মাধৱে পাই । প্রমত্ত সিংহে যেন লীলা কৰি। পাড়িলা ভূমিত হস্তীক হৰি। ৩৭৭ পাবে ভিৰি তাক কৰি আক্রান্ত। লৈলন্ত উভাৰি হস্তীৰ দাস্ত।