পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কামাতুৰ হুয়া হলিয়া মাতয় কৃষ্ণৰ বস্ত্ৰত ধৰি। ৩৩৯ তুমি চিত্ত মােৰ মথিলা মাধৱ এৰিবে নােৱাৰাে আমি। আসা গৃহে যাওঁ হুয়ােক প্রসন্ন তিনিও লােকৰ স্বামী। ৰামৰ আগত কৃষ্ণৰ বস্ত্ৰত ধৰিয়া প্রার্থন্তে আছে। সমন্তে গােপৰ মুখ চায়া হাসি হৰি মাতিলন্ত পাছে। ৩৪০ আমিপথুকৰ তুমিসে আশ্রয় যায়ােক আজি গৃহক। তােমাৰ থানক অৱশ্যে আসিবাে বধিয়া দুষ্ট কংসক। এহি বুলি তাইক মধুৰ বচনে আশ্বাসি পঠাইলা হৰি। বাণিজাগণে দোভাইক পূজিল অনেক দ্রব্যে সাদৰি ॥৩৪১