পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


! মায়ায়ে মােহিত সৱাৰােমন। তােমাৰ নিচিন্তে কেৱে চৰণ ॥ যাৰ নষ্ট হুইৰ সংসাৰ-বন্ধ। তােমাৰ ভক্তিক তাৰ প্ৰবন্ধ ॥২৯০ ৰূপ দেখাই মােক কৰিলা দায়া। জানিলে এড়াইলাে সংসাৰ-মায়া । নমাে হৃষীকেশ জগত-পতি। তুমি বিনা নাই আমাৰ গতি ॥ ২৯১ কৰিলা অনেক তুতি বিনয়ে নকৈলাে পদ-বিস্তৰক ভয়ে। জলত পাছে দেখা দিয়া হৰি। ভৈল অন্তর্ধান ৰূপ সংহৰি। ২৯২ বিষ্ণুক নেদেখি পাছে অৰে জলৰ উঠিল আতি সত্বৰে। মধ্যাহ্ন-সন্ধ্যা কৰি মহাশয়। গৈলন্ত ৰথক হুয়া বিস্ময়। ২৯৩ অঞ্জৰত হৰি সােন্ত হাসি। বিস্ময় ভৈলা কেনে তুমি আসি । দেখিলা. কিবা কৈত অদভুত। সদৰে কহিয়াে গান্দিনী-সুত ॥ ২৯৪