পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩০৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আজানুলম্বিত শূল ভুজ চাফি। শঙ্খ-চক্র-গর্জা-পঙ্কজ-ধাৰী । কয় কেয়ুৰ কক্ষণে কান্তি। বক্ষঃস্থলে শােভে ঐবৎস-পাতি । ২৮১ আপাদম্বী বনমালা গলে। মুকুতাৰ হাৰ হিয়াত জ্বলে। তুৰ মেখলা কটিৰ মাঝে! তাতে সুৱৰ্ণৰ কিঙ্কিণী বাজে। ২৮২ চাৰু উৰু জানু জঞ্জ যুগল। দুখানি চৰণ যেন কমল। আঙ্গুলি-পাত্তি তাৰ ভৈল পাসি। আৰকত নখে আছে প্রকাশিঃ ২৮৩ ৰৰ নুপুৰে আতি ৰঞ্জিত। যাত ভকতৰ সদায়ে চিত্ত | সুনন্দ নন্দ আদি কৰি পাছে। চৌপাশে পাৰিষদে সেৰি আছে ॥ ২৮৪ পঙ্কৰ ব্ৰহ্মা যত প্রজাপতি। কৰজোড়ে সৱে কৰস্ত তুতি। আপুনি লমী আৰাধত্ত পার। অৰে দেখি শিহুইলা গাৱ॥ ২৮৫