পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৯৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


V [ ** কীৱন-যােয় মুখ-পদ্ম চন্দ্র নােহে সৰি। আনন্দে দেখিবে নেত্ৰ ভৰি । পাই গৈয়া নাগৰী সুন্দৰী। আউৰ দুনাই নাসিব হৰি। ২৬৩ সৌহৃদ্য ভাঙ্গিল ক্ষেণেকতে। উপাসন্তু লক্ষী কেনমতে। কিনাে নিদারুণ নাৰায়ণ। নুবুলিলা প্রবােচন। ২৬৪ . পতি-পুত্র এড়ি ভৈলাে চেড়ী। কোন সতে প্রভু গৈলা এড়ি। কিনাে বজ্রে বান্ধিলেক হিয়া ভকতক গৈলা দুঃখ দিয়া ॥ ২৬৫ আমি মৰৰ তােমাৰ বিৰহে। জাননা কেনমতে হৃদি সহে। এহি বুলি কান্দে গােপ-নাৰী। ৰাম কৃ বুলি গগড়ি পাৰি৷ ২৬৬ নেত্ৰৰ লােতক পড়ে ধাৰে। ঘনে ঘনে নিশ্বাস কোৰে। হৰি বিনে নভাষে বচনে। . নােসৰে সচেতে সপনে ২৬৭