পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৯৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কাল ১১] কোনে চাইবে কটাক্ষে নিৰেখি। জুড়াইবে হৃদয় কাক দেখি। ২৪৯ কোনে দিবে বাংলীৰ নিসান। কি দেখি ৰাখিবাে এৱে প্রাণ। আমাৰ জীৱনে নাই সুখ। আউৰ নেদেখিবাে কৃষ্ণ-মুখ ॥ ২৫০ নীল আকুঞ্চিত যাৰ কেশ। শিৰে যত্ন কিৰীটি সুৱেশ। ভ্ৰৱ-যুগ মনৰ চাপ। দশনে হৰৈ হৃদি-তাপ ২৫১ কচিকৰ কমল-লােচন। সুধা-সম মধুৰ বচন। সুষম ললাট গণ্ড-স্থল। চাৰু কর্ণে মকৰ কুণ্ডল ॥ ২৫২ নাসা তিল-কুসুম-সুন্দৰ। শােভে অতি অৰুণ-অধৰ। দর্শন দাড়িম্ববীজ-পান্তি। হাস্যে নিন্দে চন্দ্ৰমাৰ কান্তি। ২৫৩ কমু-কণ্ঠে কৌস্তুভ প্রকাশে। সূৰ্য্য যেন উদিত আকাশে।