পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


10 ] যেহেন সুবর্ণ-মণি মাজত । প্রকাশি, আছে মহা মৰকত ॥ ২০৪ দোধে গােপী মাজে এক গােপাল। নূপুৰে বাদ্য ভৰি কৰতাল। হাতত হাতে ধৰি গােপ-নাৰী। নাচিল অনঙ্গতে মুৰাৰি । ২০৫ সজল মেঘ মাধৱৰ কায়। গােপীগণ ভৈলা বিজুলী-প্রায় ॥ অলঙ্কাৰে কৰে মধুৰ ঘােষ। শুনিয়া মনত মিলে সন্তোষ ॥ ২০৬ গােপীৰ গলে ধৰি বাহু মেলি। কৰিলা অনেক অনঙ্গ-কেলি। শ্রম দেখি কতত অঞ্চলে বিঞ্চে। যমুনা জলে নামি জল সিঞ্চে ২০৭ পুৰিলা গােপ-গণ-মনােৰথ। ক্রীড়া দেখি চন্দ্রো ৰাখিলা ৰথ । মােহিত ভৈলা যত দিব্য নাৰী । ৰাখিলা গােপক যক্ষক মাৰি ২০৮. ধায়া আসিলেক অৰিষ্ট বীৰে। মেদনী-নসহে খুৰাৰ ভিৰে।