পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৮২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ha ] বাকীড়া শুনি থাকে একচিতে নয়া কন্ধৰ। নিশ্চয় কৰিব নােৱাৰম্ভ তলি-স্বৰ। হেন হৰি বিয়ােগে কিমতে ধৰাে প্রাণ। বােলা হৰি হৰি হােক পাপৰ নিৰ্যাণ ১৮৭ সপ্তদশ কীর্তন ঘােষা। ত্রাহি হৰি কি এ কৃষ্ণ গােপাল পাল পাৱে ধৰে। কৰা হৰি কৰুণা ইবাৰ যেন তৰৰ ॥ ১৫ পদ কেহহ বােলে সখী মােৰ বাক্যে কৰা মতি। ব্ৰজত ফুৰন্ত হৰি লীলা-গজ-গতি। ধ্বজ বজ্র পঙ্কজ খােজত বান্ধি যায়। কৰম্ভ ভঙ্গিক যেৰে আমাক চাই । ১৮৮ কৃষ্ণৰ কটাক্ষ-কামে মনক মর্দয়। থাকো থিয় হুয়া আমি যেন বৃক্ষচয়। খসে খােপ সম্বৰিবে বস্ত্রকো নােৱাৰি। গুনা সখী বুলি মাতে আউৰ গােপনাৰী। ১৮৯ এক প্রিয় গােপৰ কান্ধস্ত হস্ত থই। গৰুক গণন্ত কদাচিত মণি লই।