পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৫৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তনবাে [ খণ্ড ১১ বিষময় জল অথ পুতনাত ৰাথিলা বৃষ্টিতে হন্তে। বাত বন- বহি আনাে ভয়ে তাৰিলা তুমি অনন্তে ॥ ৮৬ আরে কেন মন- মধৰ হাতত আমাক মৰাৱা স্বামী। তােমাৰ চৰণ যেৱে দেখা পাওঁ পুনপি জীওঁ আমি । মুহিকা যশােদা- নন্দন গােৱিন্দ নিছয় বুলিলাে বাক। তুমি সমস্তৰে বুদ্ধি-সাক্ষী সখি প্রাথিলা ব্রহ্মা তােমাক i ৮৭ লাগি যদুকুলে জগত ৰাখিবে আপুনি ভৈলা বিদিত। শুনা মহাভাগ উকতক ত্যাগ কৰিৰে মুহি উচিত। পা '৭। মনৰ হাততাতে মনৰ হাতে। ৮ ॥ বিদিত-উতি।