পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১ কীৰ্তন ও] ক্ৰীড়া | ম কীৰ্তন ঘোষা আৰ নেদেখিবো ৰে । জীৱৰ জীৱন বনমালী। কথা গৈল গোপাল। হৃদয়ে অগ্নি জালি। পদ। দেখ সখী খোজ কোনজনী যায় সঙ্গে। কৃষ্ণৰ কান্ধত হাত দিয়া লীলা-ৰঙ্গে। নিছয়ে জানিলে আৰাধিলে দেৱ হৰি। তাইক লগে নেস্ত আমি সমস্তকে এড়ি। ৬৯ দেখা সখীসৱ ধন্য কৃষ্ণ-পদ-ধুলি। ব্ৰহ্মা হৰে শিৰে ধৰে শুদ্ধ হওঁ বুলি। আসা আমি কৰো এহি ধূলা-অভিষেক। দেখিবো পৱিত্ৰ হুয়া কৃষ্ণক প্ৰত্যেক॥ ৭০ আউৰজনী বোলে কিবা কহ গোপীগণ। তাইৰ খোজ দেখতে আকুল কৰে মন। কৃষ্ণৰ অধমৃত সৰ্বৰ সৱাৰে। চুৰি কৰি নিয়া তাই ভুঞ্জে একেশ্বৰে। ৭১ আৱে ঐত তাইৰ খোজ নাকলিয় ভালে। তৃণে বিন্ধিলেক সুকোমল ভৰিলে .