পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৪৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ১১ যাহান্তে দেখিলা নন্দকুমাৰ। নেত চুৰি কৰি চিত্ত আমাৰ ॥ ৪৭ হে কুবক আশােক চম্পা। কহিয়াে কথা কৰা অনুকম্পা ॥ মানিনীৰ দৰ্প কৰিয়া চূৰ। নজানাে কৃষ্ণ যান্ত কত দুৰ। ৪৮ অবা তুলসী সমিধান দিয়া। তুমি গােৱিন্দৰ চৰণ-প্রিয়া যাহান্তে দেখিলা নন্দকুমাৰ। প্রাণতত অধিক প্রিয় আমাৰ৪৯ হে জাই যূথী সখী মালতী। কৃষ্ণ-পৰশে কি লভিলা গতি। সমন্তে গােপীৰ জীৱন-ধন। দেখিলা যাহান্তে নন্দ-নন্দন ॥ ৫০ হে আম জামু বেল বকুল। নাহি উপকাৰী তােমাৰ তুল। কৃষ্ণৰ বিৰহে দেখাে আন্ধাৰ। কৰা কৈক গৈল প্রাণ আমাৰ ॥ ৫১ কিনাে ত অবা কৰিলা ভূমি। কৃষ্ণৰ চৰপৰশে তুমি। -