পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন ৮ ] লীলা আছােক পৰমব্ৰহ্ম স্বৰূপ তােমাৰ। তাক জানিবাক আছে শকতি কাহাৰ ॥ ১০২ জ্ঞান-পথ এড়ি প্রভু তােমাৰ কথাক। কায়-বাক্য-মনে সেৱে যিটো সাধুঝাক ॥ যদ্যপি অজিত তুমি তিনিও জগতে। তথাপি তােমাক জিনে সেহিসে ভকতে ৷ ১০৩ মুকুতি-ৰসকো স্ৰৱে তােমাৰ ভকতি । তাক এড়ি যিটো জ্ঞান-পথে কৰে ৰতি । ক্লেশ মাত্র পাৱে সিটো নিষ্ফল প্রয়াসে। বাহানে পতান যেন তণ্ডুলৰ আশে | ১০৪ যিটোজনে ভুঞ্জে নিজ কৰ্ম্মৰ বিপাক। আপেক্ষিয়া থাকে প্রভু তােমাৰ কৃপাক ॥ কায়-বাক্য-মনে মানে চৰণ তােমাৰ সি সিজন মুকুতি-পদৰ অধিকাৰ। ১০৫ মঞি কেন দুর্বোধ দেখিয়াে ভগৱন্ত। মায়াদিৰ ঈশ তুমি অনাদি অনন্ত । তােমাক পৰীক্ষা মঞি মায়াক প্ৰকটি। অগনিৰ আগে যেন ক্ষুদ্ৰ ফিৰিঙ্গতি। ১০৬ অন্ধ ভৈল চক্ষু হেলা কৰিলাে তােক। মঞি ভিন্ন ঈশ্বৰ মানিলা আপুনাক ॥