পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২০২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন ২) শিশীলা ছলে হামি ভুলি তুমি দেখাইলা মাৱত। গৰ্ভৰ ভিতৰে আছে সমস্তে জগত। কম্পিল শৰীৰ যশােদাৰ হেন দেখি। পৰম বিস্ময় হুয়া মুদিলন্ত আখি । ১৩ বসুদেৱে পঠাইলা আসিলা গর্গ ঋবি। গােপ্য কৰি জাত-কৰ্ম্ম কৰিলা হৰিষি । কহিলা নন্দৰ আগে যত গুণ-গ্রাম। বিধিৱতে তােমাৰ থৈল কৃষ্ণ নাম। ১৪ আণ্ঠ, কাঢ়ি ৰিঙ্গ পাড়ি ফুৰা ব্ৰজ মাঝে। সােণাৰ ঘৰচয় কঙ্কালত বাজে। বৃষৰ শুনিয়া নাদ চমকি উলটি। আথে-বেখে ধৰা গৈয়া মাৱক সাবটি ১৫ থিয়দঙ্গা দিয়া পাছে তুমি দামােদৰ। আনাট কৰিয়া ফুৰা গােৱালীৰ ঘৰ। আনন্দতে সমস্তে গােৱালীগণ আসি। কৃষ্ণৰ অকৃতি যশােদাত দেয় হাসি। ১৬ কি ভৈল তােমাৰ ইটো তনয় দুর্জন। কৃষ্ণৰ নিমিত্তে আউৰ নাৰহে জীৱন । গাই নতু দোহন্তে দামুৰি মেলে গই। গৃহ পশি চুৰি কৰি খাত্ত দুগ্ধ দই। ১৭