পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৯০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্তন ও] বলিছল তৃতীয় কীৰ্তন ঘোষা॥ ও হৰি দেহু বিশন শিৱ সনাতন মোৰ চৰণে ধৰে। তুৱা গুণ-নাম ছাৰি আন কাম কৰিয়া মিছাতে মৰো৩ পদ। দৈত্যৰ পুৰীত পশিল ত্বৰিত বাঘে যেন ধৰে খেদি। যত দ্ৰোহিয়াৰ ৰাখ নাহি তাৰ পেহলাৱে মাথাক ছেদি। কাৰৰ নাক কাণ কৰে খান খান কাৰৰ কালত কাটে। হাত ভৰি টিঙ্গি কয় চৌঙ্গি পড়ি গেৰাগেৰি বাটে॥ ১৯ কাৰৰ জিহ্বা আনি কাটে টানি টানি ধৰি দুই চক্ষু কাঢ়ে। কাৰৰ দান্ত সাৰে কদৰ্থিয়া মাৰে দৈত্যৰ লাগ নছাড়ে। পা ১৯। ৰাখকা। টিজি-টেজি। গেপেৰিপড়াগড়ি, গৰাপৰি। ২৬ সাৰে-শাৰি।