পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৮০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


মােহন আৱেসে জানিলাে সাৰ হৰি-ভকতিত পৰ নিস্তাৰ কৰা আন নাই । খপে আল-জাল-মনে হৰি-নামে মােক্ষপদ পাই। মিছাতেসে মূঢ়জনে আৰ চিন্তা নাই মােৰ তৰিবাে সংসাৰ ঘােৰ কৌতুহলে হৰি-নামনাৱে । এহি বুলি পাছে গৌৰী হৰিত ভকতি কৰি থাকিলন্ত জগতৰ মাৱে। ৯২ শুক মুনি নিগদতি শুনিয়ােক কুপতি কহিলােহাে হৰিৰ চৰিত্ৰ। কপট-যুৱতী-বেশে ফেনমতে হৃষীকেশে মুহিলন্ত শঙ্কৰৰ চিত্ত । দৈত্যৰ মুহিয়া মন যেনমতে নাৰায়ণ ভুঞ্জাইল অমৃত দেৱতাক। পুছিলা যতেক মানে কহিলাে তােমাৰ থানে সাৱশেষে কৃষ্ণৰ কথাক। ৯৩ পা পদ ৯২ ॥ হৰি-নাম-নাৰে।--হুৰি বােলে মনে। জগতৰ আৱে |—কতাে দিনমানে।