পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৭১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন-ঘোষ [pher এহি বুলি জুমাজুমে হাসে সৱ সখী। ঋষিগণেশঙ্কৰক কামাতুৰ দেখি। বিষ্ণু বিষ্ণু স্মৰি সৱে চপৰাইলা মাখ। কিনো বিপৰ্যয় ভোল ভৈল গৌৰীনাথ॥ ৬৫ কেহহ বোলে শঙ্কৰৰ কোন মায়া বুজা। পাদ্য-অৰ্ঘ্য দিয়া আগ বাঢ়ি কৰো পূজা। এহি বুলি উঠি যান্ত কত ঋষিগণ। লৱৰন্তে কযোড়ে বোলন্ত বচন। ৬৬ তুমি চৰাচৰ গুৰু জগতৰ বাপ। সৰ্ব্বজান হুয়া আৱে কৰা হেন পাপ। ক্ষেণেক বিশ্ৰাম কৰা আমাৰ থানত। যতেক বোলন্ত মানে নপশে কাণত। ৬৭ কামিনী হৰিল চিত্ত কামে ভৈলা ভোল। মুশুনন্ত শঙ্কৰে ঋষিৰ মাত-বোল। ৰমণীৰ পাছে পাছে ফুৰন্ত লৱড়ি। গাৱ দেখাই সুন্দৰী পলান্ত ভৰি ভৰি। ৬৮ নপাৱন্ত লাগ তান নাহি সুখ-শান্তি। খেদন্তে খেদন্তে হৰ লৈ হাৰাশাস্তি। প ক্ষেপেক—ক্ষণিক, খানিক।