পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্তন ৬] হমান আৰি-মুৰি কৰি কন্যা নথাকে থমকি। বাহুৰ মাজৰপৰা পড়িল হুসকি। দুনাই লৱড় দিল বিমুকুত-কেশে। পাছত খেদন্ত হৰে উলঙ্গত বেশে॥ ৪৫ পাকত আন্তৰি যাস্ত শৰীৰ দেখাই। কতো আঁৰ হোন্ত কন্যা হাসি মুচুকাই। খণে ঘনতন-ভাৰ ছলে দেখাই যান্ত। ৰহ প্ৰাণেশ্বৰী বুলি শঙ্কৰে চেঞ্চান্ত। ৪৫ নাহি শ্ৰুতি-বুদ্ধি যেন বাতুল-লক্ষণ। নাৰীময় দেখন্তু সমস্ত বৃক্ষগণ॥ দাৰুণ মদন-বাণে কৰে লটিঘটি। কন্যা বুলি ধৰিলন্ত বৃক্ষক সাবটি। ৪৭ যষ্ঠ কীৰ্তন ঘোষা। ইবাৰ কৰুণাময় নকৰা নৈৰাশ। | ছোড়া মায়া কৰা দায়া ভৈলো তযু দাস। ৬ পদ। ইবাৰ নেৰস প্ৰাণপ্ৰিয়া যাইবি কই। চেঞ্চান্ত বিশ্ৰত কাম-বাণে মূৰ্হা গই। পা ৪৮। ই- ই।