পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২৮ কীৰ্তন-ঘোষা যৈত থাকে মোৰ ভক্ত উদাৰ-চৰিত্ৰ। কীট-পতঙ্গকো তথা কয় পৱিত্ৰ। নকৰে প্ৰাণীক হিংসা নাহি একো স্পৃহা। আমাত অৰ্পণা কৰে আপুনাৰ দেহা॥ ২৪৫ ভততে শ্ৰেষ্ঠ তই পাইলি বাঞ্ছা-সিদ্ধি। কৰিয়ো পিতৃৰ প্ৰেত-কাৰ্য যেন বিধি। মোতে চিত্ত দিয়া কাৰ্য্য কৰিয়ো সন্তোষে। তেৱে কি কৰিৰে আৰ সংসাৰৰ দোবে। ২৪৬ নৃসিংহৰ আদেশে হ্ৰাদ দৈত্য-ৰাজ। কৰিলন্ত পিতৃৰ যতেক প্ৰেত-কাজ। ব্ৰহ্মায়ে দেখ পাছে নৃসিংহ প্ৰসন্ন। ব্ৰিদশে সহিতে উঠি বুলিলা বচন। ২৪৭ দেৱ দেৱ জগন্নাথ কৰো নমস্কাৰ। পাপিষ্ঠক মাৰি প্ৰীতি সাধিলা আমাৰ। মোত বৰ পায়া কাকে কটাক্ষ নকৰে। আচৰিল দ্ৰোহ মহাদৈত্যে জগতৰে। ২৪৮ তাহান তনয় মহাবৈষ্ণৱ প্ৰহ্ৰাদ। গুচাইলা তোমাৰ ক্ৰোধ মিলাইলা আহলাদ। নৃসিংহে বোল ব্ৰহ্ম শুনিয়ে উত্তৰ। | আৰ বাৰ দৈত্যক নিদিবা হেন বৰ ২৪৯