পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন ২] প্ৰাদ-চৰিত্ৰ তোমাৰ চৰণ- ছত্ৰ ছায়াক কৈসানিনো দিবা মোক। কহিয়ে উপায় কিমতে এড়াঞে নিদাৰুণ দুঃখ-শোক। ২২৮ তবু হস্ত-পদ্ম শিৰে দিল মোৰ কি ভৈল মহা-আলাদ। ব্ৰহ্মা হৰ লক্ষী দেৱীও নপান্ত তেসম্বো হেন প্ৰসাদ। সমন্তে ভূতৰে তুমিসি আতমা হৃদয়-পৰম-গুৰু। তথাপি সেৱাৰ অনুসাৰে কৃপা কৰা যেন কল্পতৰু। ২২৯ কিমতে ভকতি কৰো পাঞ্চেন্দ্ৰিয়ে পাঞ্চদিকি লাগি ধৰে। যেন গৃহস্থক সকলে আকুল কৰে। অনেক সপত্নী- পা ২৩৫ | পাঞ্চক্ৰিয়েশপ ইলি পাঞ্চনিকি-পাঞ্চস্থিগি..