পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১১৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কৰ্ত্তিন ১৪। প্ৰাদ-চবিত্ৰ কহিলা কেনে ঋষি তত্ত্ব-ভেদ। কৰিয়ো আমাৰ সংশয় ছেদ॥ বুলিলা প্ৰস্ৰাদে হেন বচন। শুনা পূৰ্ব্ব-কথা বালকগণ। ১৪৮ যৈসানি পিতৃ তপস্যাক গৈল। দেখি দেৱগণ সংশয় ভৈল জানিল পিতৃক খাইলেক উই। নগৰ বেঢ়িয়া লগাইল জুই। ১৪৯ দানৱগণ ভয় ভৈলা বৰ। পুত্ৰ-ভাৰ্য্যা এড়ি দিলা লৱড়। মিলিল দৈত্যৰ আপদ ঘোৰ। ইন্দ্ৰে ধৰিলেক মাতৃক মোৰ। ১৫০ আপুন স্থান নেন্ত আঙুৰি। কান্ত সতী মুখে বস্ত্ৰ ঘুৰি। পাৰৈ আৰ্ত্তৰাৱ ৰাজ-মহিষী। দেখিয়া বুলিলা নাৰদ ঋবি। ১৫১ ইহাঙ্ক এড়া এড়া সুৰপতি। একে পৰ-স্ত্ৰী আৰো মহাসতী। পা ১৫২॥ মহাসতী-গৰ্ভাৱতী, মহামতী, [ সতীং পৰপৰিশ্ৰহ গত ৭৭ )