পৃষ্ঠা:Kaibo-kali-Ed-1st.pdf/৫৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কালি। তুখুৰীয়া ফৈদৰ লাদি গদাপানি যাৰ কাৰ্যা আয়মতী সতী শিৰোমণি, চী যিটো আহোম, তাৰে সৰ্চ মাৰিৰ খড়ষৱ কৰিছিলে চুলিফা ৰজাই; ভাৰ্যাৰোৰও তেওঁ দেশ এৰি যায়। মতী কুৱৰী সভাত নাই আশীৰ সন্ধান বাৰ্তা বলে যাই। নিৰাশয় জয়মতী সঙ্গে শিশু পুত্ৰ দুটি, তথাপি সতীৰ তাত নকঁপিল প্ৰাণ নকওঁ উত্তৰ দিলে মীৰ সন্ধান। চাও হতে পাচে ৰা-আদেশত বিখ্যাত ৰেৰে পথাৰ মনত কুৰীক বাজি ধৰি নানা বিধ শান্তি কৰি যাতনা অশেষ দিনে সই লৰ লই; গা কোৱৰ বাৰ্তা কৈ দিব লই। খালি নিদিলে তেওঁ পৰি সন্ধান, মও বাহিৰে ৰা বুলি আনি। শালি যেনে মনে বিলে বুকু ফাটে!