পৃষ্ঠা:Kaibo-kali-Ed-1st.pdf/১০৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ধন ব সাচি গলে গিয়ে তাত, তিনি বিধ য তা কি আছে সাত। কি কৰ নিজ গুণ নিজে বলিলে, সাত মূৰ ৰা পঞ্চিত থাকিলে। নকলেও গুণ হলে বুজিৰ পণ্ডিতে, ফলেও মুখে বুজি নেশায় কোতে। বিদ্যাস, ঔষধৰ পথ্য বিত, যত্নেৰে কৰিৱা সজা হৈ মন। পৰধন, পৰী , লুৱাৰ সৰু উপেক্ষা কৰি সত্ৰ ৰচন। সাধুলো, ধৰ্ম শাস্ত্ৰ সাধু মুখে না, সলেই খুচৰি সুধি কৰা আলোচনা। পুৰ ৰণত পদ্ম ফুলে যেনে কই সিদৰে বিকাশৰ বুজি ৰত্তি চৰ। একে ক্ষেত্ৰ সুমথিৰা মউ ৰ ঘৰ, কিন্তু তাৰ নেমু টো টোলে ভা। সনে সংগ্ৰহ কৰে সশা, আসতে মাৰ ছিৰে জানি।