পৃষ্ঠা:2015.450961.Kamrup-Ed-1st.pdf/৯৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


নতুশ শহুৰ শহুল কবিতাৰ পৰি “সৰহণ কবিতাত অসমীয়া সাহিত্যৰ একনিষ্ঠ সেৱক ও মুকৰি নেওগদেৱৰ স্বভাৱ-মুল আৰেগৰ আকুলতা আৰু গভী আন্তৰিকতা ফুটি উঠিছে। বকুল বৰত বহি টোকা আবেগৰ চকুলোৰে এই মুকুত ৰচি তাৰে মালা এৰি কবিৰ জীৱনৰ লগ- ৰীলৈ উহা কৰা “” কবিতাটি মুল হৈছে। এধানমান হলেও, বুকুতাই অসমীয়া সাহিত্য ভঁৰালৰ সম্পদ বছোৱাত - আমি সন্তোষ পাইছো।” --অসমীয়া | “আঠাইগুটি চতুৰ্দশপদী কবিতাৰ এখন ধুনীয়া সৰু কিতাপ। নেপদেও বয়সত নবীন হৰেও গন্ধ পন্তু ৰচনা অসমীয়া কাহিত্য কেত এগৰাকী নাম লিখাৰু। অসমীয়া সাহিত্য ট ভাললৈ দিয়া তেখেতৰ লেখিৰি ৰহমূলীয়া জাৰৰ ভিতৰত,

“মুকুতাখনিও, আকাৰত সৰু হলেও, অগ মূলবান দাৰ।
“মুকুতাৰ কৰিা এটাইটিয়েই উপভোগ্য হৈছে। বিশেষকৈ ৪

সাধক,পুৱাৰ প্ৰিয় প্ৰেমৰ গৌৰৱ তুশী’ ‘সমিম’ আদি গোটাঙ্গিয়েক কৰি আমাৰ বৰ ভাল লালি। আমি সাহিত্য- বুৰী আৰু কাৰ্যামোৰীসকলক একোখনি তা’ ক্ষিনি। । পঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰোঁ। নেশ মেওকে খাটো যেন অসমীয়া { সাহিত্যৰ ভাললৈ এইদৰেই তেখেতে এলেই আপুৰুৱা

  • আৰু মূল্যবান মন গলেছি থাকে।

} “নওগাৰ কৰি নকৈ গণনায় আয়ক নাই।”-- ০