পৃষ্ঠা:2015.450961.Kamrup-Ed-1st.pdf/৬৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ইফালেও কৃষ্ণ আৰু নিৰ নেৰীয়ে এক পুত্ৰ বুলি নোয়ৰে চিনি। পাৰ্বতী—ভেবে, না। এই ফে কবি মাৰ- ৰতিমান এই মন দিই আশিস বান; ভেদ হক মায়া-আবৰণ; হিগি বৰু যিতিৰ কঠোৰ শৃঙ্খল; কৃষ্ণ জৰু ৰুক্মিণীৰ পত্ৰ-পুত্ৰবধুলাক্ত হক একেলগে। শঙ্কৰশ্ৰহ্মা ই সকলো দেৱেই, আশিলিব প্ৰাণ ভৰি পূত মিলন; দেৱতাৰ হি-শাধনতে ব্ৰতী হই নি মদনে, কৰিছিল, চিন্ময় জান। শুভ ও লানত। বলা, প্ৰিয়ে। এয়া ওলাই যায়। দৃশ্য সব তিলে ৰতিবুজা নাই, এই ভগৱতি! পুনৰাই কি গান শেকলে ।