পৃষ্ঠা:2015.450961.Kamrup-Ed-1st.pdf/৬৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ওপাৰে পৰশ জিতৰ বিকাৰ। শাপিলেই, বৰ হাতত ইৰ উল মনৰ কঠাৰ শংকা। শাৰীৰি ৰৰি তেনে কি হল বিলাই। শতনা, এপেৰি! অন-গুৰ পিছে, সফিক বিবাহ কটী পঠাই পিছপা থোমাক যেতিয়া, আনন্দে কৰিলে। গ্ৰহণ, প্ৰতি মুহূৰ্ততে মোৰ মন-তিৰ কথা পৰিল মনত! স কৰা মনৰ ভস্ম উৰি যেন ঢাকি ললে পৃথিবী-আকাশ। অনঙ্গই আজ ধৰি শুই যেন নিলে ভুবন! সঞ্চলে মায়াৰ সেই অনুকাৰী দেৱ ময়ী মহেশৰ প্ৰতিশোধ ৰূপে, বিয়াৰ ভুত যেন এৰিলে মনে তাৰ কাৰু সেই কুলধনুখনি। তেতিয়া পানিতে মনে মদন-শাসন, আবাদ দিলে প্ৰাণ জুৰিক্তি হক খুব শখ! সেইমতে বিস পাতা—যা এঙ্গ। কি েনো ৰতিকেমিক নি এখ-পত্তি বুলি চিনিব শহৰে। শৰ-জেডি, মালালা লা প িি ক বিয়ে না।