পৃষ্ঠা:ৰহঘৰা-দণ্ডিনাথ কলিতা.pdf/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১১
সুৰাৰ জন্ম।

বুজিলোঁ ইয়াৰে দৰ বঢ়াই কৰিলে জড়,
 দুখীয়া কবিৰ এই সুখৰ জীৱন।
কবিতা ফৰ্ম্মুটি মাৰি,  আনি “কবিনী” পাৰি
 ৰসৰ ডোঙ্গাত বুৰি প্ৰাণ যায় যায়;
কৰাহি সহায় ৰাইজ,  পাৰোঁ যদি হওঁ বাজ,
 ধৰোঁ বানপ্ৰস্থীবেশ মুক্তিৰ উপায়।

সুৰাৰ জন্ম

—*):*:(*—

দেৱতা-দানৱে সাগৰ মথোঁতে
 সুধাৰ টেকেলি পালে
মোহিনী-ৰূপত ভুলিল দানৱ,
 দেৱতাই দকচি খালে।
মাত্ৰ চল চাই,  দানহ এটাই
 এবাৰ মাৰিলে ঢোকা;
ততালিকে তাৰ সোমাল পেটত
 বিষ্ণুৰ কটাৰী চোকা।
বাহু-কেতু নামে হল দুডোখৰ
 কটা পেটডালি ল’ই;
সেইহে এতিয়া বছৰে বছৰে
 জোন-বেলি গিলি থয়।
সেই সময়তে দৈত্যৰ পেটৰ
 পৰিল অমৃত জৰি;