পৃষ্ঠা:হত্যাকাৰী কোন.pdf/২০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


নোটিচ পাই তোলন মূৰ্দ্ধাস্কুট হোৱাৰ দৰে হ’ল । তাৰ পাচত শ্যামচাঁদক যিমান পাৰে গালি, পাৰি দাঁত কৰচিবলৈ ধৰিলে । পিচ দিনা এজন উকীলৰ মহৰীৰ লগ ধৰি নোটিচৰ এই দৰে উত্তৰ দিলে —“উক্ত তাৰিখত মই শ্যামচাঁদৰ পৰা মাত্ৰ ত্ৰিশ টকা ধাৰ কৰিছিলোঁ। । সেই টকা সুদে মূলে যোৱা মাঘ মাহতে আদায় কৰিলোঁ । এতিয়া এটি পায়ো মই তেওঁক দিব লগা নাই । নোটিচৰ কথা সম্পূৰ্ণ মিছা ।” ইয়াৰ এমাহ মানৰ পাচত তোলনে আদালতৰ পৰা চমন পালে । তাৰপৰা বুজিব পাৰিলে যে সঁচাকৈ শ্যামচাদে মোকৰ্দমা কৰিছে । মোকৰ্দমা হ’ল । দুয়ো পক্ষৰ জবানবন্দী অাৰু সাক্ষী-বাদী লোৱা হ’ল । শ্যামাচাদে খাতা দাখিল কৰিলে । তাত তিনি শ টকা লিখা আছে, আৰু তোলনৰ নিজ হাতৰ চহীও আছে । শ্যামচাঁদে মিনাইক সাক্ষী দিছিল । মিনায়ে মাটি বেচিবলৈ বন্দবস্ত কৰি নগদ তিনি শ টকা নিয়া নিজে দেখিছে বুলি সাক্ষী দিলে । নোটিচৰ উত্তৰত যি লিখিছিল তাকে আদালততো ক’লে । তেওঁৰ সাক্ষী হলধৰ আৰু মাধৱেও সেই কথা সমৰ্থন কৰিলে । তিনিওজনৰ কথামতে খাতাত তোলনৰ নামটো তেতিয়াই কাটি থৈছিল, কিন্তু খাতাত কটাৰ কোনো চিন পোৱা নগ’ল । তোলনৰ উকীলে দেখুৱালে তিনিশৰ “নি”টো আনবোৰ আখৰতকৈ সৰু, এইটো নিশ্চয় পাচত লগোৱা । কিন্তু বিচাৰকে নামানিলে ; কিয়নো ‘নি’টো