পৃষ্ঠা:হত্যাকাৰী কোন.pdf/১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


শ্যাম ।-শুনা তেন্তে । সৌ নাহৰবাৰীৰ মনু মহৰীৰ জীয়েক প্ৰেমলতাকে ধৰিম বুলি ভাবিছোঁ । মিনাই !—তাইক ধৰিলে কি হব ! তাই হ’ল লিখা পঢ়া জনা ছোৱালী, মই হ’লোঁ কৰ মূৰ নিচিনা মানুহ । শ্যামা ।—হ’ব নোৱাৰিছে । লিখা-পঢ়া জানিলে কি হ’ল ! এতিয়া তাইৰ বয়স কি জানি একুৰি পোন্ধৰমান হ’ল । এতিয়ালৈকে দৰা নোলাল । মিনাই ।—তেনেকুৱা লিখা-পঢ়া জনা ছোৱালীলৈ দৰা নোলাল কিয় ? সেইটোও তো ভাবিবলগীয়া । শ্যাম ।--তুমি কি জানি জানাই তাই প্ৰাইমাৰী পাচ কৰি মজলীয়া স্কুলতো দুবছৰ পঢ়িছিল । তাৰ পাচত গাঁৱত নতুনকৈ পতা ছোৱালীৰ স্কুলখনত মাষ্টৰণী হয় । তেতিয়া বাপেকে ভাবিছিল জীয়েকক কোনোবা শিক্ষিত ডাঙৰ মানুহে বিয়া কৰাব । সেই দেখি গাৱঁৰ যিমান ডেকাই ধৰিলে কাকো তেওঁ দিওঁ নুবুলিলে । এতিয়া বয়স বেচি হোৱাত গাৱঁলীয়া ডেকায়ো বিয়া নকৰোৱা হ’ল । শিক্ষিত মানুহ আগতে নোলাল, এতিয়া আৰু ক’ত ওলাব ! সিদিনা বাপেকে কলে বোলে তেওঁ আৰু বাট নাচায়, বুঢ়া-ঠেৰা, হালোৱা-চহা যেয়েই হওক ধৰিলেই তেওঁ দি দিব । তুমি মত দিলে তাইকে মই বন্দবস্ত কৰিব পাৰোঁ । মিনাই ।— মানুহে কোৱা শুনো বোলে তাইৰ স্বভাব ভাল নহয় ; সেইহে তাইক বিয়া কৰাবলৈ কোনো ওলোৱা নাই ।