পৃষ্ঠা:স্যমন্ত হৰণ.pdf/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

স্যমৎ হৰণ বনমালা শোভে গলে। মুখচন্দ্ৰো নুহি সৰি। কমললোচন হৰি। ৪৪ কৰ্ণত কুণ্ডল দোলে।। ভ্ৰমৰে নছাৰে লোভে। শিৰত কিৰীটি শোভে॥ ৪৫ কণ্ঠত কৌস্তুভ মণি। প্ৰভাতৰ সূৰ্য্য যেনি। একো অঙ্গে মুহি ৰুজ। আজানুলম্বিত ভুজ। ৪৬ কেয়ূৰ কঙ্কণে ৰঞ্জৈ। পাদ পঙ্কজক গঞ্জৈ। ৰত্নৰ নূপুৰ বাজে। মেখলা কটিৰ মাজে ৪ ৪৭ কোটি কন্দৰ্পক জিনি। প্ৰকাশন্ত যদুমণি। হেন কৃষ্ণ মোৰ বাপ। এৰাওঁ কৈত তান তাপ ( ৪৮ যতেক বান্ধৱ জ্ঞাতি। কৰন্ত বিলাপ আতি॥ কৰন্ত বিলাপ শোক | ৪৯ সমস্ত নগৰী লোক। সত্ৰাজিত ধূমকেতু। তইসে নাশৰ হেতু। নাৰীগণে পাৰে গালি। সত্ৰাজিত পুত্ৰ খালি। ৫• কৃষ্ণক কলঙ্ক দিয়া। এভু পাপী আছে জীয়া। দ্বাৰকাপুৰক ছানি। কৰৈ হাহাকাৰ ধ্বনি॥ ৫১ কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে ভণে। শুনিয়োক সৰ্বজনেৰ কৃষ্ণৰ কীৰ্তন কৰি। ডাকি বোলা হৰি হৰি। ৫২