পৃষ্ঠা:স্যমন্ত হৰণ.pdf/১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

স্যমন্ত হৰণ গৰ্তৰ বাজত যত প্ৰজা আছে ৰহি।। কৃষ্ণক চাহন্তে বাৰ দিন গৈল বহি॥ নাসিবাৰ দেখি ভৈল পৰম দুখিত। নিবৰ্ত্তিয়া জান দিলা দ্বাৰকাপুৰীত। ৪ গৰ্তত পশিলা মণিহেতু যদুৰায়। বাৰদিন তথাতে আছিলো বাট চাই॥ উলটি নাসিল কৃষ্ণ কিবা অথন্তৰ। বোলা হৰি হৰি তৰা সংসাৰ সাগৰ॥ ৪১ (ঘাষা ত্ৰাহি যদুনন্দন দেৱ। পাৱে পৰি কৰ সেৱ। বসুদেৱ হেন শুনি। স্তৱধ ভৈলন্ত গুণি। ৰুক্মিী মূৰ্ছিতা আতি। কান্ত দৈৱকী সতী॥ ৪২ শোকে যায় প্ৰাণ ফুটি। ভূমিত পাৰস্ত লুটি। পুত্ৰ হৰুৱাওঁ যো নো। শ্যামল সুন্দৰ তনু। ৪৩ পীতবস্ত্ৰে শোভে কায়। মেঘত বিজুলী প্ৰায়।