এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৮৯
স্বাৰ্থৰ সমাজ
| মোৰ অথান আবান লৰা কেইটাৰ কষ্ট হব। |
| পুৰুষোত্তম— | বাৰু সেইবোৰ যি কৰ কৰিবি। বাপেৰৰ শৰা-
ধত যে মাটি ডোখৰ দিছিলি; মোকনো কেতিয়াকৈ দিবি। তহঁতৰ এই খন দেখিহে মোক মাটি ডোখৰ গটাই দিবলৈ কৈ আছো। |
| গনেশ— | দেউ আপোনাৰ ধানৰ পৰা অসুবিধা হৈছে? |
| পুৰুষোত্তম— | নাই হোৱা। দান দিয়া বস্তু সোনকালে দি
মোক লেঠা মাৰি পেলাব লাগে। দান দি ৰাখি থব নাপায়। |
| গনেশ— | দেউ আপোনাক মাটিডোখৰ খাই থাকিবলৈ দিলেই
নহবনে? মইটো মাটিডোখৰ দান কৰা নাই, তাত হোৱা শস্যহে আপোনাক দিম বুলিছিলো। |
| পুৰুষোত্তম— | হেৰ তই জানো তাম তুলসী লৈ ভূমি দান কৰা
নাছিলি। এতিয়া পাহৰিলিয়েইনে? |
| গনেশ— | পাহৰা নাই। আমি জানোয়েই বামুণে হাল বাই
খেতি কৰিব নোৱাৰেই। আমিহে খেতি কৰি দিব লাগিব। মাত্ৰ কিমান ধান দিব লাগিব তাক ঠিক কৰি- বলৈহে মাটিৰ পৰিমান কৈছিলো। |
| পুৰুষোত্তম— | আজি কালি দেশত ধৰ্ম্ম কৰ্ম্ম একো নাইকীয়া
তল। এবাৰ দান উচৰ্গি এতিয়া কৈছ দান কৰা নাই। নিদিলে নিদিবি; এইদৰে দিম দিম বুলি টু-টুৱাই থাক কেলৈ। তোক কিবা মই খুজিছিলোনে? মোক দান |
