এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৬
স্বাৰ্থৰ সমাজ
| ধেনু— | পুনাৰাম মণ্ডলৰ ঘৰত
ওলাইছিল।কথাটো সঁচা দেও। তুমি আৰু আমাৰ লগ এৰিবা।কলিকতাৰ পৰা আহি আমাৰতো লগ নোলোৱাই; ডাঙৰ মানুহ হবা দেও। আমাক আৰু চিনি নোপোৱাই হবা। |
| নগেন— | থোৱা, থোৱা সেইবোৰ কথা। পিছে ভাই মোক
যদি পঠিয়াই মই হলে তোমালোকলৈ কেতিয়াও নেপাহৰো। |
| ধেনু— | তুমি যোৱাতো ঠিকেই পিচে। এদিন বহি তাচ,
পাশা খেলি ফূৰ্তি কৰা য'ক; তুমি বা আকৌ কেতিয়াকৈ আহা! অ' আৰু এটা কথা, তোমাক হেনো দেও, বিয়া কৰোৱাইহে পঠাব। |
| নগেন— | কেলেই! কেলেই! ভাই কলিকতালৈ গলে বিয়া
কৰাতহে যাব লাগেনে কি? |
| ধেনু — | নহয় দেও, তোমাৰ মাৰাই অকলে থাকিবলৈ
বেয়া পাব দেখি। তাতে নকও দেও। |
| নগেন — | কোৱা, কোৱা, মোৰে শপত। |
| ধেনু— | বোৱাৰী আনি বা কৰাই খাবলৈ বুদ্ধি কৰিছে। |
| নগেন— | মই এতিয়াই বিয়া নকৰাও বুজিছা। মোৰ যদিও
বিয়া কৰাৰ সময় হৈছে তথাপি মই ঘুৰি আহিলেহে বিয়া কৰাম। দেউতা আইৰ কথা মতেই হবনে? |
| ধেনু— | তেতিয়া হলে যাবলৈ নোপোৱা। |
| নগেন— | সিও হয়! বাৰু ভাই, ঘৰততো সকলো গম |
