এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
১৩০
স্বাৰ্থৰ সমাজ ৷
( গছৰ আঁৰৰ পৰা হীৰালালৰ আৰু গণেশৰ প্ৰবেশ )
| গনেশ— | ধৰা নেৰিবা [ হীৰালালে ধৰে আৰু চকু বান্ধে ]
ভালকৈ বান্ধিবা ই থাকিলে দেশত উৎপাত হব। |
| হীৰালাল— | বৰকৈ কথা নকবা কোনোবাই শুনিব। |
| গনেশ— | লোৱা ইয়াক হাত ভৰি বান্ধি নৈত উটাই দিওগৈ
ই জীয়াই থাকিলে আমাৰ সৰ্ব্বনাশ হব। |
| নিৰ্ম্মল — | ( স্বগতঃ ) হে মা দুৰ্গতি নাশিনী, বিপদ হাৰিনী,
নিৰাশ্ৰয়ৰ আশ্ৰয় দাতা মোক ৰক্ষা কৰা [ ফুটাই ] তোমালোক কোন মোক কিয় বান্ধিছা। মই তোমা লোকক কি কৰিছো। |
( আন ফালৰ পৰা দাৰোগা আৰু চিপাহীৰ প্ৰবেশ )
| দাৰোগা— | কোন তোমালোক এওঁক কিয় বান্ধিছা? |
| গনেশ— | এইটোৱেই প্ৰমীলাক লুকুৱাই থৈছে, আপোনাৰ
ওচৰলৈ ধৰি নিবলৈ বান্ধিছো। নহলে ইয়াক নিয়াতো টান। |
| দাৰোগা — | মেলি দিয়া। |
{{playscript|gap=5| হীৰালাল—|নহয় দাৰোগাবাবু ইয়াক মেলি দিলে নিয়াতো টান হব।
| দাৰোগা— | বাৰু তেনে চকু কিটাকে মেলি দিয়া। |
( হীৰালালে চকু মেলি দিয়ে )
| এই, তোৰ নাম কি, কিয় পলাই ফুৰিছ? |
| নিৰ্মল— | দাৰোগা বাবুনে? মোৰ দুৰ্দশাৰ কথা কি কম। |
