এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
৩য় অ, ২য় দৃ ]
৩১
সিদ্ধি লাভ।
| হেনো তিনি ত্ৰৈলোক্য মুগ্ধ হ'ব। তোমাৰ সপোনো শীঘ্ৰে ফলিয়াব সুনীতি। মহাৰাজে নিজে আহি তোমাক বিচাৰি
নিবহি। |
| সুনীতি— | আই, আমাৰনো তেনেখন ভাগ্য হ'বনে? সিমান ভাগ্যৱান হোৱা হ'লে দেখোন বনবাসকে খাটিব নেলাগে। তেনে কোনো আকাঙ্ক্ষা মোৰ নাহি আই : মাত্ৰ স্বামী দেৱতা সুখে থাকক । তেতিয়াই মোৰ সকলো হ'ব। স্বামীৰ সুখেই মোৰো সুখ আই আশীৰ্ব্বাদ কৰিব, ইহকাল পৰকালৰ গতি স্বামীদেৰতাৰ চৰণত যেন সদায় দাসীৰ
একান্ত ভক্তি থাকে। |
| ভদ্ৰা— | যথাৰ্থই তুমি সতী আই, তোমাৰ সৌভাগ্য অচিৰে উদয় হ'ব। পতিবিনে পত্নীৰ গতি নাই। মহাৰাজে তোমাক পাহৰিব নোৱাৰে সুনীতি। হাজাৰ হলেও তুমি ধৰ্ম্মপত্নী। ৰজাকনো কি দূষিবা আই, সংসাৰৰ ৰীতি যেনে হয়, সংসাৰীয়ে তাক পালন কৰিবই লাগিব। সুৰুচীৰ প্ৰেমত অন্ধ হৈ ৰজাই তোমাক ত্যাগ কৰিলেও সোনকালে নিজৰ ভুল বুজিব। |
| সুনীতি— | আই মোৰ ভাগ্য মই নিজেই গঢ়িছো। সেই বিষয়ে মহাৰাজ সম্পূৰ্ণ নিদোষী। ৰজাই পুনব্বিবাহ নকৰাৰলৈ
সংকল্প কৰিছিল। কিন্তু পুত্ৰৰ আশাত মোৰ অনুৰোধ উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰিহে মান্তি হব লগা হয়, তত্ৰাচ মোৰ প্ৰস্তাৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ মহাৰাজে চকুলো টুকিলে। এতিয়া কোন মুখেৰে আকৌ মই নহাৰাজৰ অগুণ কব পাৰো আই, |
