এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
২য় অ, ৩য় দৃ
২৫
সিদ্ধি লাভ।
| ৰ'ব চিৰদিন, শেষ সময়তো নাথে নিদিলে এবাৰ দেখা, শ্ৰীপদ সেৱাৰ আশা কৰি, তুচ্ছ ভাবি সতিনীৰ শতেক লাঞ্ছনা, সোণৰ সংসাৰ গঢ়িছিলো, কিন্তু ভাগ্যে নিদিলে লভিব তাকো বুজিলো ব্ৰাহ্মণ! এতেদিনে আজি মোৰ কপাল কুটিল। সোণৰ সংসাৰ পুৰি ছাৰ-খাৰ হ'ল। |
| উদাশ — | ভাগ্য অনুসৰি ভোগবন্ধা সংসাৰীৰ। বিধিৰ বিধান দেবী নহয় খণ্ডন! কি বুলি বুজনি দিম মই। নিজে দেখো সকলো বুজিছোঁ। সুৰুচীৰ সন্তোষৰ হকে মহাৰাজে আপোনাক দিছে বনবাস। ৰাণী! মৰষিব অসহায় ব্ৰাহ্মণৰ দোষ। |
| সুনীতি— | সকলো বুজিছো নাই দোষ তোমাৰ ইয়াত, মাথো ভাগ্য ফল মোৰ ভুগিছো ব্ৰাহ্মণ। যোৱা দেউ, ৰাজাক জনাবা, নিষ্কণ্টক ৰাজ্য-ভোগ সুৰুচীৰে কৰক এতিয়া। |
| উদাশ — | দেৱী ওচৰতে যিবা সেই ঋষিৰ আশ্ৰম, তাতে থৈ আপোনাক ঘূৰি যাম মই। মাতৃ নাই এনে শক্তি নিঃকিনৰ এৰি আপোনাক এই নিজান বনত যাব পাৰো অকাতৰে ঘুৰি। |
| সুনীতি— | ব্ৰাহ্মণ; কিবা সাৰ্থকতা আৰু জীৱনত মোৰ হয় যদি মৃত্যু বন্য জন্তুৰ হাতত, সিয়ো হব সুখকৰ। |
| উদাস — | দেৱী, ক্ষমে যেন ব্ৰাহ্মণৰ দোষ। মুনি-পত্নী গনে সযতনে আশ্ৰমত আপোনাক সাদৰ জনাব। |
| সুনীতি— | নাই শ্ৰদ্ধা আৰু মোৰ ঐকিক সুখত। মৃত্যু মাথো বাঞ্ছা হৃদয়ৰ। যোৱা ব্ৰাহ্মণ দুখুনীৰ নিবেদন জনাবা স্বামীক। |