এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
১ম অ, ২য় দৃ ]
১৩
সিদ্ধি লাভ।
| আজীৱন দেহি দুখতেই কটালে, আকৌ কোন সতে এতিয়া সেই নিষ্ঠুৰ আদেশ কৰো, নিৰুপায়! সুনীতিক বনবাস নিদিলে সুৰুচীয়ে শান্ত্বনা নামানে। |
( খন্তেক ৰৈ )
| নাই, নহয় সুৰুচীৰ নিৰ্দেশ মতেই কাম কৰিব লাগিব। সুনীতিক বনবাস দিয়াৰ পৰিণাম যি হয়, নিৰলে সহ্য কৰিম। হৃদয় বিচলিত নহবি। ( সুৰুচীক )যোৱা ৰাণী,গাৰ ধুলি মাকতি জোকাৰি তোমাৰ সাজ পিন্ধাগৈ। এনে সাজে তোমাক প্ৰকাশ নকৰে। মই কথা দিছো, তোমাৰ কথা মই ৰাখিম ৰাণী। |
(সুৰুচীৰ প্ৰস্থান )
| ক'ব নোৱাৰো, কি অশুভ আশঙ্কাত মোৰ বুকু কঁপি উঠিছে। যেনিয়েই চকু যায়, তেনিয়েই মাথো অন্ধকাৰ দেখোঁ। একো বুজিব পৰা নাই। ন্যায় দণ্ড ধৰি নিজে ৰাজ ধৰ্ম্ম কলুষিত কৰি, কি বিচাৰে সুনীতিক দিওঁ বনবাস। |
(বিষাদ মনে প্ৰস্থান )
________
