পৃষ্ঠা:সাধু বুদৰাম মহন্ত.pdf/৬৯

(৬০)

ওঠৰ চাপি আহিল । কালি বৃহস্পতি বাৰ পুৱা পূবে বগাদাৰ দিওঁতে আমাৰ প্রতি ভগৱন্তৰ কৃপা হব ৷ এতিয়া সকলো ৰাইজক নমস্কাৰ কৰি আমি বিদায় মাগিছোঁ।
 বুঢ়া অধিকাৰৰ এই শেষ বাণী শুনিবলৈ গাওঁৰ জাতিধৰ্ম্ম নিৰ্ব্বিশেষে সকলো ভৰি পৰিছিল। সকলো ৰাইজে হৰিধ্বনি দি তেখেতৰ বাণী শিৰত তুলি ললে । মহাপুৰুষীয়া, দামোদৰীয়া, বামুনীয়া সকলো পন্থৰ ৰাইজে হাতযোৰ কৰি তেখেতৰ বাণী শ্রৱণ কৰিলে । এনেতে আন আন পন্থৰ কেইজনমান বিশিষ্ট ভকতে হাতযোৰ কৰি নিৱেদন কৰিলে । বাপ, আপুনি আমাৰ গাওঁৰ এজনাৰ পৰম উপকাৰী লোক আৰু সকলো বিষয়তে আমাৰ উপদেশ দাতা । আজি আপোনাৰ শেষ বাণী শুনি পৰম সন্তোষ পালোঁ। আমি আমাৰ প্রণাম জনালোঁ। পিছে এটি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ ৷ আপোনাৰ চতাত আনি অভাজন সকলেও দুই চাৰিদাল চন্দন কাঠ দিব আকাঙ্খা কৰোঁ। আপোনাৰ আদেশ পালে মনোবাঞ্চাপূৰ্ণ হয়।” এই প্রার্থনা শুনি বুঢ়া অধিকাৰে কলে “বাপু সকল, সকলো এক ঈশ্বৰৰ সেৱক । আত্মাৰ আপোন পৰ নাই ৷ আত্মাৰূপী ভগৱন্ত সকলোৰে অন্তৰত আছে । ভগৱন্তে