পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ৰুপ বলা একো নকৰে। মুঠেই বহে, শােৱে, মূৰ মেলায়, গান গায়, খায়, আৰু গাঁ ঘেলায়।” ৰম্ভাই বাৰাণ্ডালৈ চাই দুৱাৰ মুখে মুখে একোজনী ৰমকজমক সাজপাৰ পিন্ধা তিৰােতা দেখিলে। তেওঁ মানুহজনীক সুধিলে-“ইহঁত এইদৰে সাজি-পাৰি আছে কিয় ? “সেইটো তুমি নিজে নিজেই বুজিবা।” ৰম্ভাই মনে মনে ভাবিলে—“তেনেহলে ই বেশ্যালয় নেকি?”