পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/২৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পাহী চাহাৰ দিলে। তিৰুবিলাকক বিশেষভাবে সূতা কটা আৰু কাপােৰ বােৱাত লাগিবলৈ আৰু মবিলাকক ভালকৈ আহ-সৰিয়হ আদিৰ খেতি কৰিবলৈ বিশেষভাবে অনুৰােধ কৰিলে, আৰু সমিতিৰ পৰা আৱশ্যক অনুযায়ী তাত সাহায্য কৰিবলৈ প্রতিশ্রুতি দিলে। এই সমিতি গবর্ণমেণ্টৰ “কো-অপাৰেটিভ ক্রেডিট চচাইটিৰ” আৰ্হিত স্থাপন কৰা হ'ল। এমাহৰ অক্লান্ত পৰিশ্ৰমৰ পিচত দীনবন্ধু ঘৰলৈ আহিবলৈ ওলাল ; বহুতাে মানুহ তেওঁক ঢােল-খােল আৰু দোলাৰে আগ বঢ়াবলৈ আহিল। দীনবন্ধুৱে তেনে শােভা-যাত্ৰাৰ বিৰুদ্ধে বহুত বুজাই শেহত ক'লে,- “ৰাইজসকল, আপােনালােকে যদি এই দুখীয়াৰ কথা শুনে, আৰু সেই মতে কাম কৰে, তেনেহলেই তেওঁক যথেষ্ট সম্মান আৰু মৰম কৰা হ'ব। নহলে মােক দোলাত ভৰাই চাকোলা মানুহৰ দৰে লৈ যােৱাৰ পৰা একো লাভ নহয়। বৰং সি মােক অকর্মণ্য বুলিহে প্ৰমাণ কৰিব। আকে। ঢােল-খােল আদিৰেই বা প্রয়ােজন কি! মইতাে বিয়া কৰাবলৈ ওলােৱা নাই । মুঠতে এইবােৰ আড়ম্বৰ মই বেয়া পাওঁ। ৰাইজৰ ওচৰত মই কোন কূটা! আপােনালােকৰ ভৰিৰ ধূলিৰ যােগ্য হ'ব পাৰিলেই মই মােক সৌভাগ্যৱান বুলি ভাবিম। আপােনালােকে আশীৰ্বাদ কৰক যেন ৰাইজৰ সেৱাত মই মােৰ জীৱন উচৰ্গা কৰিব পাৰে। তেতিয়া হলেই মই যথেষ্ট সম্মানিত আৰু গৌৰৱান্বিত হয়। | তেতিয়া সকলাে ৰাইজে হৰিধ্বনিৰে চৌদিশ কঁপাই তুলিলে, আৰু দীনবন্ধুৱে আপত্তি কৰাতাে প্রায় তিনি কুৰিমান মানুহ জয়ধ্বনি কৰি তেওঁৰ লগত জাহাজঘাটলৈকে আহিল। দীনবন্ধুৱে সকলােকে মিঠা মুখেৰে উপদেশ দি নমস্কাৰ জনাই যথাসময়ত জাহাজত উঠিল। | দীনবন্ধুৱে জাহাজত উঠিয়েই দেখিলে এজন চাহাবে তৃতীয় শ্রেণীৰ যাত্রীবিলাকৰ মাজত সােমাই বক্তৃতা দিছে। • চাহাবজন আমেৰিকাৰ ব্যেপ্টিষ্ট মিশ্যনৰ এজন পাদুৰী। তেওঁ কৈছে,—“ভাৰতৰ ৰা =২১-