পৃষ্ঠা:সতীৰ তেজ.pdf/৮৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


সামৰণি।

জেৰেঙ্গা পথাৰ।

পথাৰৰ মাজতে জয়মতীক বন্ধা কোঁটকৰা গছ জোপা। দুয়ো দাঁতিয়ে
অসংখ্য মানুহ, এফালে মতা, এফালে তিৰুতা। কেইজনমান

শান্তিৰক্ষক প্ৰহৰী।

এজন প্ৰহৰী।– স্বৰ্গদেৱ আহিব লাগিছে, তোমালোক কোনেও হাই উৰুমি নকৰিবাহঁক।

( কোঁচত ফুল লৈ কেইজনীমান কুমাৰীৰ প্ৰবেশ )

কুমাৰীসকল –জয় সৰগৰে জ্যোতি,
,, সতী জয়মতী,
,, নাৰী সমাজৰে ৰাণীI
,, মৰণক জিনিলা,
,, স্বামীকো ৰাখিলা,
,, সতীৰে ধৰমে মানি।
,, আকাশে-বতাহে,
,, শুনো একেৰাহে,
,, তোমাৰে খিয়াতি গোৱাঁ।
,, ভকতিৰে তোলা,
,, চকু-লোৰে ধোৱা,
জয় ফুলৰে অাঁজলি লোৱাঁ