পৃষ্ঠা:সতীৰ তেজ.pdf/৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰাণদণ্ড ৰহিত কৰিলোঁ। তেওঁৰ যাৱজ্জীৱন নামৰূপলৈ নিৰ্ব্বাসিত কৰা হ'ল। তাত তেওঁ সকলো সুবিধা ভোগ কৰিব পাৰিব, কিন্তু যদি কেতিয়াৰ কোনো ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হয়, তেন্তে পূৰ্ব্বৰ শাস্তি পূৰ্ণভাবে ভোগ কৰিব লাগিব। যোৱাঁ এতিয়া।
ৰাণী।— কোঁৱৰ ! তোমাৰ ধাৰ মই এই জীৱনত শুজিব নোৱাৰোঁ। মোৰ কৃতজ্ঞতা গ্ৰহণ কৰাঁ। ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে , তোমাৰ মঙ্গল হওক, তোমাৰ যশস্যা, দেশে দেশে বিয়পি পৰক। গদা -যোৱা এতিয়া।
                                                                  (ৰাণীৰ প্ৰস্থান। )
প্ৰহৰী, ৰজাক লৈ যা, চাবি, যেন ৰাজ সম্মানৰ লাঘব নহয়।
                                               ( ৰজাক লৈ প্ৰহৰী যাব খোজে। )
ৰজা।— গদাপাণি ! তোমাৰ কাৰ্য্য দেখি বুজিছোঁ শত্ৰু হলেও তুমি মহান। সেই বাবে তোমাক এটা উপদেশ দিওঁ, –যদি সিংহাসন ৰাখিব খুজিছা, খুটাকেইটা সলাই ল'বা।
                                                             ( প্ৰহৰীসহ প্ৰস্থান। )
বন্দৰ।— আমাৰ কাৰ্য্য সুচাৰুৰূপে সমাধা হ’ল, অতি শীঘ্ৰে অভিষেক সম্পন্ন কৰিব লাগে।
পানী।— তাৰ পূৰ্বেই নগৰ সুসজ্জিত কৰিব লাগিব, বিধ্বস্ত নগৰক জীৱন্ত কৰিব লাগিব।