পৃষ্ঠা:সতীৰ তেজ.pdf/৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


                                            (বন্দৰৰ প্ৰবেশ )
বন্দৰ।— আতন বুঢ়াগোহাঁই ! এতিয়াও ৰণৰ হেপাহ পলোৱা নাই নে ? চুজিন্‌ফা স্বৰ্গদেৱৰ অকাল মৃত্যু, বীৰ-জায়া জয়মতীৰ পাশবিক হত্যাকাণ্ড, প্ৰজাৰ ওপৰত কৰা নৃশংস অত্যাচাৰ, –সকলো মহাপাপৰ মহা প্ৰায়শ্চিত্ত আহিব লাগিছে। প্ৰস্তুত হোৱা, নহলে আত্মসমপণ কৰাঁ।
বুঢ়া।— কোন তই ? বন্দৰ ! কাৰ অনুগ্ৰহত আজি তই ৰাজ-প্ৰতিনিধি ? এয়েই নে তোৰ ৰাজভক্তি ? এয়েই নে তোৰ কৃতজ্ঞতা ? বিশ্বাসঘাতক। ৰাজদ্ৰোহী ! ইহকালত তোৰ শাস্তি প্ৰাণদণ্ড, পৰকালত অনন্ত নৰক।
বন্দৰ।— বক্তৃতা শুনিবলৈ অৱসৰ নাই ! যদি মঙ্গল বাঞ্ছা কৰা, আত্মসমপণ কৰাঁ।
বুঢ়া।— আত্মসমপণ ! ৰাজদ্ৰোহীৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ ! আচৰিত ! এতিয়াও তোৰ কণ্ঠৰোধ হোৱা নাই! আতন বুঢ়াগোঁহাই বিশ্বাসঘাতক নহয়। নিশ্চয় জানিবি, আতন বুঢ়াগোহাঁয়ে স্বৰ্গদেৱৰ বাহিৰে কাৰো ওচৰত আত্মসমৰ্পণ নকৰে।
বন্দৰ।— তেন্তে আত্মৰক্ষা কৰ।
                                           ( আক্ৰমণ কৰে। যুদ্ধ কৰি দুয়ো ওলাই যায় )
                                      ( গদাপাণিৰ প্ৰবেশ )
গদা।— সকলো শেষ! একমাত্ৰ বাকী আহোম কুলৰ কলঙ্ক চুলিক্‌ফা। তাক সময় দিছোঁ– তাৰ পাপৰ পৰিণাম