পৃষ্ঠা:সতীৰ তেজ.pdf/৬৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


পা, ফু।—তাৰ কাৰণ স্বৰ্গদেৱৰ কাৰ্য্যত বাধা নিদিলে ৰাজ্য নাথাকে, অন্ততঃ গুৱাহাটী আহোমৰ হাতত নাথাকে। ৰজাৰ কাৰ্য্যত কামৰূপৰ সকলো প্ৰজা বিৰক্ত, বৰুৰা-চৌধুৰীসকলৰ মনত বিদ্ৰোহৰ ভাব, ৰঙ্গামাটিৰ নবাব গুৱাহাটী আক্ৰমণ কৰিবলৈ সাজু। দেশত শান্তি নহলে শক্ৰক ভেটা দিব কেনেকৈ ?
বন্দৰ।—ভাল তেন্তে, আজি আবেলিকৈ চ'ৰাৰ মেলত ইয়াৰ মীমাংসা কৰিব লাগিব।
পা, ফু।—আপোনাৰ আসৈ নাপালে কোনেও মনোভাব ব্যক্ত কৰিবলৈ সাহ নকৰে। কিন্তু আপুনি যদি বৰগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ প্ৰস্তাবত সন্মত হয়, তেন্তে সকলোৱে আপোনাক সমৰ্থন কৰিব।
বন্দৰ।—যদি সকলোৰে একমত হয়, ময়ো আৰু আপত্তি নকৰোঁ, অনিচ্ছাৰে হলেও ৰাজদ্ৰোহকেই কৰ্ত্তব্য বুলি গ্ৰহণ কৰিম। কিন্তু যাক কেন্দ্ৰ কৰি এই আয়োজন, সেই গদাপাণিয়েই যে নাই।
               ( এজন চোৰাংচোৱাৰ প্ৰবেশ। )
চোৰাং।—(সেৱা জনাই ) ডাঙ্গৰীয়া দেউতা, গদাপাণিৰ বাতৰি পাইছোঁ !
বন্দৰ।—ক’ত আছে ?
চোৰাং।—ক’ত আছে সঠিককৈ নাজানো, কিন্তু গুৱাহাটীৰ ভিতৰতে ক’ৰবাত আছে।