পৃষ্ঠা:সটীক নাম-ঘোষা.pdf/২৬৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
২৬৪
সটীক নামঘোষা

 পৰমেশ্বৰ কৃষ্ণ দেৱতাৰ গুণৰ সীমা নাই। আমাৰ দেশৰ সেই সময়ৰ জ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত কেৱল শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে পৰমেশ্বৰৰ তত্ত্ব পাইছিল। গতিকে তেওঁ প্ৰচাৰকৰা নাম-ধৰ্ম্ম সত্য আৰু সনাতন,]

[ ৩৫৯ ]

ৰাম কৃষ্ণ হৰি গোপাল গোবিন্দ
 মুকুন্দ মধু-মুৰাৰি।
ভকতৰ ধন হৃদয় ৰঞ্জন
 ব্ৰজজন অধিকাৰী॥

মধু-মুৰাৰি— মধু আৰু মুৰ দৈত্যৰ অৰি, ভগৱানে এই দুই দৈত্যক মাৰিছিল, সেই কাৰণে তেওঁক “মধু-মুৰাৰি” বোলে।

 হে ৰাম কৃষ্ণ হৰি গোপাল গোবিন্দ মুকুন্দ মধুমুৰাৰি, তুমি ভক্তৰ পৰম প্ৰিয় বস্তু আৰু তেওঁলোকৰ হৃদয়ত আনন্দ দিওঁতা; তুমিয়েই কৃষ্ণ অৱতাৰত ব্ৰজৰ লোকসকলৰ অধিপতি আছিলা।

[ ৩৬০ ]

ৰাম অনন্ত প্ৰভু ভগৱন্ত
 ভকত ভয় ভঞ্জন।
নিত্য নিৰঞ্জন দানৱ গঞ্জন
 সজ্জন জন ৰঞ্জন॥

 হে প্ৰভু ৰাম, তুমি অনন্ত অৰ্থাৎ তোমাৰ শেষ নাই; তুমি ভগৱন্ত অৰ্থাৎ তুমিয়েই জগতৰ ঐশ্বৰ্য্যৰ গৰাকী; তুমি ভক্তক অভয় দিওঁতা; তুমি নিত্য অৰ্থাৎ তুমি সদায় আছা; তুমি নিৰ্ম্মল আৰু দানৱ-দমনকাৰী; আৰু তুমিয়েই সাধুসকলক আনন্দ দিওঁতা।