পৃষ্ঠা:শোণিত কুঁৱৰী.pdf/৯৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

৮৭

অকণমানি সৰগৰ পাৰিজাতৰ কলি এটি আহি কোলাত ফুলিব তেতিয়া দেই সখী

(সকলোৱে হাঁহে, ঊষাই লাজ কৰে)

ঊষা: ইস্ যোৱাহে
চিত্ৰ: কুমাৰ! আজিতো দুয়োৰে বিদায়। আমাৰ দুখুনীৰ ঘৰতনো কি পাবা এই দুবৰি দলিচাখনিতে বহা। আমি অলপ গীত-মাত গাই ৰং-ধেমালি কৰো।

(ঊষা অনিৰুদ্ধ দুয়ো বহে)

চিত্ৰ: পত্ৰ। পত্ৰ। তোমালোকে এটা নামকে গোৱা।—

(সখীবোৰে বহে)

(সখীবোৰে গায়)

নাম

বাৰীৰ পিছ ফালে তগৰ
 সখিৰ তাঁত শালে তগৰ
বহি জোলাফুলে বাছেকি তগৰ
আজি সুদা হ’ব ঊষাৰে নগৰ।

অনিৰুদ্ধ: বেজাৰ লগা নাম নেগাবা সখীহঁত! যাবৰ সময়ত আনন্দৰ গীত গাব লাগে!
চিত্ৰ: নহয় নহয়— তোমালোকৰ আনন্দ, আমাৰ বেজাৰ— তাৰে মাজতে গাব লাগে!
সখীবোৰ: হয় হয়।
চিত্ৰ: বাৰু, তোমালোকে লগোৱা মই পাছত লগাই নিম। উঠা, পত্ৰ! চন্দ্ৰ! তোমালোক দুজনীয়ে নাচা আজিয়েই আৰু সখীৰ সৈতে ভালকৈ ৰং-ধেমালি কৰি লওঁ।

(চন্দ্ৰ আৰু পত্ৰই নূপুৰ বজাই নাচে)

গোৱা—
পত্ৰ: কিনো গাম?